Η
κάπαρη αποτελεί μία από τις γαστριμαργικές απολαύσεις της Μεσογείου. Η πικάντικη, αψιά (οφείλεται στην ύπαρξη σιναπέλαιου) και υπέροχα πικρή γεύση της κάπαρης αναδεικνύεται μόνο αφού γίνει τουρσί γιατί κάτω από την επίδραση της άρμης σχηματίζεται το καπρικό οξύ, που της δίνει την χαρακτηριστική της γεύση.

Η κάπαρη θεωρείται ορεκτικό και διουρητικό βότανο. Με την κάπαρη αρωματίζεται το λάδι, το ξύδι ή το βούτυρο. Προστίθεται σε τυριά και πολλά τουρσιά. Οι Έλληνες χρησιμοποιούμε την κάπαρη για τις σαλάτες, από την κλασική χωριάτικη μέχρι τους κρητικούς ντάκους.

Η μεγαλύτερη ποικιλία εδεσμάτων συναντάται στις Κυκλάδες. Οι καρποί και τα τρυφερά φύλλα μαγειρεύονται με ψάρι, κοτόπουλο και κόκκινα κρέατα, φτιάχνονται κροκέτες, γεμιστά μπιφτέκια, καρύκευμα στη μελιτζανοσαλάτα, ενώ σερβίρονται επίσης με φάβα αλλά και βραστές πατάτες. Στην κάπαρη, αποδόθηκαν πληθώρα θεραπευτικών ιδιοτήτων. Ο φλοιός της ρίζας χρησιμοποιείται στην θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως αρθρίτιδες, ρευματισμοί, πονόδοντοι και σε παθήσεις του δέρματος.

κάπαρη, capers, alcaparra, câpres, capperi, kapern, каперсы, 驴蹄草, kaprikset, capere, ケーパー

Kea Friendly Farm, προϊόντα βιολογικής γεωργίας

Ο αρχαίος γιατρός Διοσκουρίδης συνιστούσε τα φύλλα και τη ρίζα του φυτού για να εξαφανίζονται τα πρηξίματα. Στην φαρμακευτική χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις αδυναμίας ως διεγερτικό της κυκλοφορίας και των αναπνευστικών λειτουργιών. Προστατεύει το συκώτι και αποτελεί όργανο άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού κατά του καρκίνου. Δίνεται στις έγκυες πριν τη γέννα για την αύξηση των συσπάσεων στη μήτρα. Σταματά τη διάρροια και τους σπασμούς στο στομάχι και το έντερο, ενώ χρησιμοποιείται και κατά της αντρικής ανικανότητας, κάτι που ήταν γνωστό από την αρχαιότητα στους αραβικούς λαούς. Τέλος χρησιμοποιείται στα τσιμπήματα από σφήγκες και δαγκώματα φιδιών.